Είναι καιρός τώρα που θέλω να γράψω για το βιβλίο αυτό που έχει γίνει από τα αγαπημένα μας γιατί μιλάει για τις μικρές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε μικροί και μεγάλοι καθημερινά, που μας χαλάνε τη διάθεση, μας κάνουν να ξεχνιόμαστε και να ξεσπάμε στους αγαπημένους μας ανθρώπους με συνέπεια να τους στεναχωρούμε, να τους πληγώνουμε και φυσικά να τους κάνουμε αποδέκτες των αρνητικών συναισθημάτων μας, τα οποία εκείνοι με τη σειρά τους αναπαράγουν.
Είναι μια μέρα βροχερή,
μια γκρίζα μέρα με βροχή
και το κέφι έχει χαθεί
για ένα φιλί που δεν έχει δοθεί!
Κανείς δε μιλάει ευγενικά:
ούτε η μαμά στον Φίλιππο,
ούτε ο Φίλιππος στην αδελφή του,
ούτε η αδελφή του στη φίλη της…

Όλα ξεκινούν από το ξεχασμένο φιλί του μπαμπά προς τη μαμά καθώς εκείνος φεύγει για τη δουλειά του. Η μαμά στενοχωριέται, θυμώνει και σε συνδυασμό με τη βροχερή ημέρα που επιβαρύνει την άσχημη διάθεσή της, ξεσπάει στον μικρό γιο της το Φίλιππο, ο οποίος με τη σειρά του ξεσπάει στην αδερφή του κι εκείνη στην καλύτερή της φίλη! Περιγράφει μία ανθρώπινη συμπεριφορά που εμένα μου έχει συμβεί πολλές φορές, δηλαδή να έχω θυμώσει κι άθελά μου να στεναχωρήσω κάποιον ή απλά να δημιουργήσω ένταση και άσχημο κλίμα. Αυτό έχει συμβεί και στα παιδιά μου που λόγω μικρής ηλικίας είναι ακόμα δυσκολότερο να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους. Όμως με μικρή προσπάθεια και μια καλή κουβέντα το αρνητικό κλίμα μπορεί να αναστραφεί και η διάθεσή μας να είναι πάλι καλή.
Είναι ένα βιβλίο που το έχω λατρέψει και το διαβάζουμε συχνά γιατί πραγματικά διδάσκει πόσο σημαντική μπορεί να είναι μια μικρή πράξη αγάπης και ευγένειας, πόσο πολύ μπορεί να αλλάξει την κακή μας διάθεση και να μας κάνει πάλι χαρούμενους και φυσικά ότι όταν δίνουμε αγάπη παίρνουμε μόνο αγάπη!

Γιατί δεν έχω κέφια;
Συγγραφέας: Zolotow Charlotte
Εκδότης: Εκδόσεις Παπαδόπουλος
Μετάφραση: Δρούζα Χριστίνα
Αριθμός Σελίδων: 32
Ηλικία: 5+

