“Τρέχα, τρέχα,

φωνάζει μια φωνή μέσα στο μυαλό σου τόσο δυνατά που νομίζεις ότι το κεφάλι σου θα εκραγεί. Τα πόδια σου έχουν πάρει φωτιά, οι σόλες των παπουτσιών σου καίνε, τα γόνατά σου είναι διαλυμένα, η ανάσα σου ξέπνοη, το στόμα σου έχει στεγνώσει.

Τρέχα, τρέχα,

κι ας μην ξέρεις που πηγαίνεις. Ο φιδωτός δρόμος ανοίγεται μπροστά σου ελεύθερος. Είναι ωραία η αίσθηση της ελευθερίας κι εσύ έχεις χρόνια να την αισθανθείς.

Continue reading Τρέχα, τρέχα… at My Little World.